Χρόνια πολλά, αιώνες πριν, κίνησα δρόμο μακρινό, μεγάλη στράτα
χιλιετίες να πορευτώ, στο “ΣΗΜΕΡΑ” να φτάσω ..
Απ’ τον Αρχαίο πολιτισμό, στη χαραυγή του χρόνου
μέχρι το 1100. Κι αργότερα, προγόνους ν’ ανταμώσω
και Γράμματα, Πολιτισμό, Τέχνη, Φιλοσοφία,
να τα γνωρίσω από κοντά, την επιστήμη πρώτη!

Σαν πρωτοέλληνας, μακρύ άρχισα εγώ ταξίδι.
Πάντα ήταν οι Έλληνες, ανήσυχοι οδοιπόροι.
Και αποικίες έχτιζαν, σε άλλους τόπους νέους.
Και δίνανε και παίρνανε πολιτισμούς αξίας.
Έτσι κι εγώ απ’ το παρελθόν, δρόμο τρανό κινάω:
Βουνά, καθάρια θάλασσα, κι οξυδερκείς ανθρώποι.
Από τα χρόνια του χαλκού, στου Μίνωα τα παλάτια
και οδοιπορώντας με το νου στης ιστορίας τα βάθη
περπάτησα. Και φτάνοντας ως τις Μυκήνες, ποθώντας
να φτάσω και στης Κύπρου μας, πολιτισμού τα μέρη.
Στην Πύλο, δρόμο έγειρα, να ξαποστάσω λίγο
στου Νέστορα τ’ ανάκτορα, φιλοξενία για να’ χω!
Και πήρα βόρεια το στρατί να φτάσω στη ΔΩΔΩΝΗ
– λίκνο τρανό πολιτισμού- να το θαυμάσω πρώτα,
στου Δωδωναίου Διός μετά, να πάω στη δρυ, στους Μάντεις.
Και στους Δελφούς αργότερα, να ‘ρθει η διαδρομή μου.
Αθήνα, Σπάρτη, Δύναμη, του Έλληνα μεγάλη.
Πολιτισμός και Γράμματα, Ποίηση, Φιλοσοφία
Υμνούν οι αρχαίοι συγγραφείς του Έλληνα το πνεύμα…

Κι η Τέχνη πάλι, ως Θεά, υμνεί το μέγα κάλος.
Το “Μέγα Θαύμα” γίνεται τότε στον 5ο Αιώνα.
Κι η οικουμένη σίγησε μπροστά στον ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ.
Του κλασσικού Ελληνισμού, θριαμβεύει η Νέα πορεία
Ο Μακεδών ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ φέρνει καινούργια δόξα
Μεταλαμπάδευσε ως μακριά τα ελληνικά “ιερά” μας
Ο “Ελληνικός Πολιτισμός” στα μήκη και στα πλάτη
Σ’ όλου του κόσμου τη σιωπή, αστράφτει, ολούθε, λάμπει
Κι η γλώσσα μας “ΕΛΛΗΝΙΚΗ” τον κόσμο κυριεύει
Στη νεολαία η μόρφωση και η παιδεία πρωτεύει !
Μεταίχμιο στον ορίζοντα ! Οι κατακτητές Ρωμαίοι
Πολιτισμό θα πάρουνε, θα δανειστούν τη γνώση !!
Η Εκκλησία του Χριστού, ύστερα θα ευλογήσει!
Θα ζήσει το Βυζάντιο για χίλια χρόνια. Κι είδα
νέα μεγαλοπρέπεια στο πνεύμα των Ελλήνων.
Να ο Δικέφαλος αετός τεντώνει τα φτερά του
Απλώνεται ο Ελληνισμός, σ’ Ανατολή και Δύση
Και έρχεται στην Άγια Σοφιά πλήθος να προσκυνήσει!
Μεγάλοι Αυτοκράτορες στην Πόλη κυβερνούνε
Προπύργιο το Βυζάντιο σε μισητές βαρβάρους.

Τα μάτια μου δακρύσανε μακριά στην Αρμενία..
Σελτσούκοι απολίτιστοι, τους χριστιανούς ρημάζουν.
Άλωση, και καταστροφή, και βία δοκιμάζουν.
Κι ήταν η μέρα η αποφράς, εκοσιεννιά του Μάη !!
Που οι Τούρκοι ήρθαν και μόλυναν την Πόλη,το Σταυρό μας !
Πού ειν’ η πόλη ! Πήραν την. Πολιτισμός νεκρώνει!!
Αυτοί μας έφεραν, οικτρό, σκοτάδι μαυρισμένο.
Σίγησε η Άγια Σοφιά.Τα μάτια μου βουρκώνουν !!
Ω! στην Κωνσταντινούπολη τα σπλάχνα μου ματώνουν !!
Σταυροφορίες, πόλεμοι, τα όνειρα συρρικνώνουν.
Αντέχει ο συντοπίτης μου για χρόνια τη σκλαβιά του.
Ζει δίχως δικαιώματα, πεινάνε τα παιδιά του..
Του πήραν τα χωράφια του και βλέπω τους ανθρώπους
να περπατούν ξυπόλυτοι, δίχως ψωμί και βιό τους..
-Οπισθοδρόμηση πικρή, σκοτάδι, πένθος μαύρο-
Κοιτάζω αχτίδα φωτεινή, του κάκου, ελπίδα νά βρω.
Σκληρό το παιδομάζωμα, γενίτσαροι οι γιοί μας
Παντού μεγάλος χαλασμός μη χάσουν οι οχτροί μας …
Αγχόνες, δήμιων σφαγές, πείνα μαζί και φρίκη
-Όλες οι χώρες μάθαιναν σε πλάτη και σε μήκη –

Αιώνες τέσσερις θαρρώ, με πληγωμένα πόδια
Διαβαίνω και πικραίνομαι για τις θυσίες του κόσμου.
Στην πείνα, και τον πόνο του, όμως δεν θα λυγίσει
Μεσ’ τους αιώνες που έρχονταν θα ξαναπροσπαθήσει.
Θα θυμηθεί απ’το παρελθόν, στα χρόνια του Ομήρου
Που ο Έλληνας ταξιδευτής ήτανε από τότε.
Θα πιάσει το αμπέχονο, μακριά θα ταξιδέψει
Θα μάθει Γράμματα ξανά. Θα χτίσει θα δουλέψει!
Με τη Μεγάλη Εκκλησιά, στήριγμα κι αρωγό του
Βρίσκει στο δρόμο απαντοχή, ως καταφύγιό του !
Και άρχισαν σιγά σιγά οι σκλάβοι να πλουτίζουν,
Σε ξένες χώρες μακρινές προκόβουνε κι ελπίζουν.
Το βλέπουνε οι τύραννοι και στους ραγιάδες δίνουν
Ολίγα δικαιώματα σ’ όσους εδώ θα μείνουν..

Ώσπου μια νύχτα, μιαν αυγή σιγά και με τα χρόνια
Παν τα παιδιά στην εκκλησιά για γράμματα και γνώση.
Βιβλίο, το οχτωήχι τους, στην πέτρα οι γραφές τους
Κι ο Ιερέας φώτιζε τις παιδικές ψυχές τους…
Το καντηλάκι που ‘καιγε ψηλά στην Παναγία
Ανάσταση ετοίμαζε στη χώρα. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Το όνειρο του Έλληνα ατόφιο είναι, δικό του
Και φτιάχνει απελευθέρωση με σχέδιο στο μυαλό του!!
Γίνονται οι ευεργέτες μας στήριγμα για το γένος
-Στα ξένα πήγε ο Έλληνας, δεν έγινε όμως ξένος..
Αλισβερίσι άρχισε και “κρυπτογραφημένο”
Μακριά οι ευεργέτες μας και μέσα οι ραγιάδες,
Με καριοφίλι από δω, με πλούτο οι ταξιδιώτες..
Στα χρόνια ετούτα τα σκληρά βλέπω τα παλικάρια
Να βγαίνουν Κλέφτες στα βουνά κι αρματολοί στη χώρα.
Και με την πίστη στο Θεό ,οι τρανοί ταξιδεμένοι
στην Οδησσό ευλόγησαν τη ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ!
Πιστοί στη θεία υπόσχεση για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ !
Το θαύμα έκαναν μαζί να φωτιστεί η Πατρίδα !!
Κι αστράφτει στο στερέωμα πια τώρα η ΕΛΠΙΔΑ !!
Του κράτους να’ ρθει η απαρχή, ευφρόσυνο το έτος!
1821

Απ’ το Ιάσιο ψηλά, αρχίζει ο Υψηλάντης
Και ένα μήνα αργότερα στην επικράτειά μας.
Ανάβει η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, στο σκλαβωμένο γένος.
Στην ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ ο πυρσός ανάβει ευλογημένος.
Μάχες ολούθε, χαλασμός, τα μάτια μου δακρύζουν.
Σε θάλασσα και σε στεριά συγκρούσεις, ματωμένες
πόνος, σφαγή και οδυρμός. Η ΕΛΛΑΔΑ αγκομαχάει.
Και φέρνει νίκες στη σειρά, τη λευτεριά εδραιώνει !!

Κι Αχ! Να μην ήτανε να ‘ρθει, η μαύρη εκείνη ώρα
Όπου τον Καποδίστρια σκοτώνουνε στη Χώρα…..
Και πάει ο κυβερνήτης μας, στυγνή δολοφονία! Πλήγμα μεγάλο στο λαό, στη Νέα Πολιτεία !!! 6
Μα η “Πρώτη Εθνική Συνέλευση” στη γη της Επιδαύρου
Διακηρύσσει του Έθνους μας την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.
Νίκες κερδίζουν οι Έλληνες, ανθοβολούν οι τόποι.
Κουράγιο, οι Φιλέλληνες στέλναν απ’ την Ευρώπη.
Και υπογράφει ΣΥΝΤΑΓΜΑ, στις τρεις του Σεπτεμβρίου
Ο Βασιλέας Όθωνας, του Νέου Βασιλείου!
Θα χρειαστούν, όμως πολλά να γίνουν για τη χώρα.
Στα Γιάννενα η λευτεριά αργεί ενενήντα χρόνους
Ένα αιώνα πιο πολύ, με βάσανα και πόνους.
Μακεδονία, Ήπειρος, Κρήτη, Νησιά του Αιγαίου
Πλέον ελευθερώνονται, στον Εικοστό Αιώνα.
Της τύχης μας δεν ήτανε, όμως, χωρίς πολέμους..
Έρχονται οι Βαλκανικοί, οι πόλεμοι. Κατόπι
Δύο Παγκόσμιοι στις αρχές. Και στα μισά του αιώνα
Ο Έλληνας το φασισμό έδιωξε μια για πάντα.
Και λάμπει στο Στερέωμα η δόξα του “ΣΑΡΑΝΤΑ”
Πώς να ξεχάσω ως Έλληνας τους τέσσερις αιώνες
Τις ταπεινώσεις, τους διωγμούς, τους σκοτωμούς στις μάχες
Το παιδομάζωμα, σφαγές, την πείνα, τη μιζέρια
Πόσα να γράψω σήμερα στης μνήμης τα δεφτέρια !!
Διακόσια χρόνια πέρασαν απ’ το “ΕΙΚΟΣΙ ΕΝΑ” και λάβαρα της λευτεριάς κρατώ ευλογημένα.

Μεγάλο το ταξίδι μου, στις μέρες μας να φτάσω
Να δώσω ευχές στα νιάτα μας κι απέ να ξαποστάσω:
Κρατώ μεγάλη αποσκευή, με μνήμες, δάφνες, κλέος
Είναι η ιστορία μας, δεν έτρεξα τυχαίως..
Στα χρόνια μας τα πρόσφατα, χρόνια διακόσια τώρα
Τα ξέρουν οι σημερινοί, τα ξέρουν οι μεγάλοι.
Μαζί μου ήσασταν κι εσείς. Πόσα να μολογήσω !
Πράξεις γενναίες έγιναν και πόλεμοι με νίκες
Με λάθη, πίκρες και χαρές. Και με ολυμπιονίκες !!
Ο ήλιος έλαμψε ξανά, με όσα η ζωή έχει δώσει
Με όνειρο η πατρίδα μας, την πρόοδο να ξανανιώσει. ….
Ελεύθεροι οι Έλληνες, θα σπείρουν, θα θερίσουν
Και τα παιδιά στα γράμματα, με προκοπή θα ζήσουν.
Μα πάντα η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, εκείνη του “ΕΙΚΟΣΙ ΕΝΑ”
Προβάλλει ως ιστορική στον κόσμο εποποιία
Θρίαμβος της Ελευθεριάς και της Δικαιοσύνης,
Με άρωμα επινίκιο και του Θεού ευλογία!!
Έλληνας είμαι, Χαίρομαι. Σ΄ όλη μου την πορεία
Περήφανος αισθάνομαι με τόση ΙΣΤΟΡΙΑ.
Όλης της γης πολιτισμός, είν’ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ μας.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ